شلم شوربا--پریودهای مغزی یک وبلاگنویس

روبروی کتابخونه خیلی محقرم روی تخت دراز کشیده بودم و داشتم کتابها رو دید میزدم.چشمم افتاد به یه کتاب امانت از یکی از دوستام به نام "وبلاگستان شهر شیشه ای" که در واقع برگزیده ای از اولین وبلاگهای ایران بود , . دوباره وسوسه شدم که به این کتاب سرک بکشم .کتابی که برای من همش خاطره است و چقدر غمگین دوستانی شدم دیگه نمینویسندنمیتوانند بنویسند و یا رمق نوشتن ندارندکه بنویسند.

راستش اولین بار که دوستای عزیزم ( نیما اکبرپور و پژمان مرد آزاد ) در سال 81 یا 82 برام از فعالیتهای وبلاگیشون گفتن پیش خودم گفتم که چه کار مسخره ای هست این وبلاگنویسی. اگرچه همان وقتها حدود دوازده سالی میشد که من هم در دفترهای کهنه ام مطالبی یادداشت میکردم ولی درک لذت وبلاگنویسی مشکل بود و نمیدانستم که روزی میشه که من هم به اینکار معتاد میشم و چه اعتیاد شیرینی .

وبلاگنویسها (منظورم بلاگر های حرفه ای هست ) آدمهای تنهایی هستند. آدمهایی که با اینکه دور و برشون خیلی ممکنه شلوغ باشه ولی حس تنهایی اونها رو به نوشتن مطالب جدید میکشونه. من دوستان خوبی در این حدود هفت سال وبلاگنویسی پیدا کردم و اتفاقات خوبی را تجربه کردم ولی به نظرم وبلاگنویسی به شدت کم رمق شده و ما هم مجبوریم به فیسبوک و گوگل پلاس کوچ کنیم . اگرچه قبلا این کار رو کردیم ولی من همچنان با اینکه بازدید کنندهام کمتر و کمتر میشن و نظرات خواننده ها هم همینطور هنوز مینویسم.چون من مینویسم برای روزی که خونده میشن شاید امروز و شاید بعد از من.

شلم شوربا--پریودهای مغزی یک وبلاگنویس...

به گزارش منابع مطلع بشار اسد رئیس جمهور سوریه به ارتش آزاد سوریه پیوست.او ضمن گریختن به کشور ترکیه ضربه مهلکی به خودش زد .این خبر هنوز از جانب افراد مطلع تکذیب نشده است.

پینویس:

حاجی جون راستش با توجه به خر تو خر بودن اوضاع منطقه و اخبار جور واجور مخصوصا کانال العربیه اصلا عجیب نیست که این خبر در آینده منتشر بشه.
شلم شوربا--پریودهای مغزی یک وبلاگنویس...

چشمان تو سطر به سطر نوشته هایم راتحریک میکند و من میسرایم و خیس میشوم.

شلم شوربا--پریودهای مغزی یک وبلاگنویس...

وقتی خبر بد درگذشت دوستی را میدهند دلتنگ ، خاطرات خوبمان رو دوره میکنم .عماد مشایی دوستی بود که همیشه خاطراتش با من میماند .احساساتی بود و همیشه عاشق. چقدر میخندیدیم به زندگی و چقدر روزگار شیرینی داشتیم .روحش شاد .

پینویس: این دومین دوستی بود که خبر سکته اش را در این دو ماه شنیدم.هنوز چهل سالمان نشده و مرگ دورمان میگردد و قربان مان میرود

شلم شوربا--پریودهای مغزی یک وبلاگنویس...

1)

باز با من راز خواهي گفت؟

باز بر من بوسه خواهي داد؟

باز

خورشيدك

برايي؟ هان؟!

*

در آن رازي كه دلتنگم نموده غرق خواهي گشت؟

باز بر من خنده خواهي كرد؟...

شلم شوربا--پریودهای مغزی یک وبلاگنویس...